„Jeśli Kapuścińskiego uznamy za mistrza reportażu literackiego, to Åsne Seierstad jest jego godną następczynią. Co udowadnia tą piękną, choć bardzo smutną książką” – napisał recenzent „The Sunday Herald” o „Dzieciach Groznego” Åsne Seierstad. Książka wydana przez W.A.B. jest już w księgarniach.

Moskwa, 1995 rok. Pierwsza wojna czeczeńska. Pierwszy dziennikarski wyjazd dwudziestoczteroletniej Norweżki, Åsne Seierstad. Media są wciąż jeszcze niezależne, dlatego można w nich zobaczyć m.in. wstrząsającą relację z nieudanego szturmu Rosjan na Grozny. Åsne czuje, że musi to zobaczyć na własne oczy. Rosyjskim transportem wojskowym dostaje się na front. Rozmawia z Rosjanami i Czeczenami; w poszukiwaniu informacji dociera nawet do samego prezydenta, Dżochara Dudajewa. Jej zauroczenie rosyjską kulturą mija niemal bez śladu. Ale w tej wojnie obowiązują jeszcze jakieś zasady; wiadomo, kto walczy o wolność, a kto jest okupantem.

Grozny, 2006 rok. Drugi raz Åsne Seierstad leci do Czeczenii. Druga wojna toczy się głównie między marionetkowymi władcami kraju, Czeczenami posłusznymi Rosjanom, a całą resztą Czeczenów. Prawdziwi lub domniemani bojownicy znikają bez śladu, porywani przez gwardię prezydenta Ramzana Kadyrowa lub rosyjską FSB. Åsne  poznaje zarówno kulisy, jak i fasadę tego konfliktu. Słucha wstrząsających opowieści czeczeńskich sierot i matek. Przeprowadza wywiad z Kadyrowem. Przy zachowaniu całego dziennikarskiego obiektywizmu i bezstronności Åsne Seierstad staje się kimś więcej niż dziennikarką – staje się świadkiem historii.

Åsne Seierstad (ur. 1970), norweska dziennikarka i pisarka. Studiowała język rosyjski i filozofię na Uniwersytecie w Oslo. W latach 1993–1997 była korespondentką norweskiej prasy w Rosji i Chinach. W 1998 roku, jako wysłanniczka norweskiej telewizji, pracowała w Kosowie. Jesienią 2001 roku spędziła trzy miesiące w Afganistanie, a wiosną 2003 relacjonowała działania wojenne w Iraku. Opublikowała książkę Med Ryggen mot verden, poświęconą Serbii z epoki Miloševicia (2000), a także  Księgarz z Kabulu (największy bestseller z gatunku literatury faktu w historii norweskiego rynku wydawniczego, 2002; W.A.B. 2005) i Hundre og en dag. En reportasjereise (2003). W 1999 roku przyznano jej tytuł najlepszej norweskiej dziennikarki telewizyjnej, a trzy lata później uhonorowano prestiżową Free Speech Award i nagrodą księgarzy norweskich. Była także nominowana do najważniejszej norweskiej nagrody literackiej Bragen-Prisen. Prawa do książki Dzieci Groznego sprzedane zostały dotychczas do Danii, Wielkiej Brytanii, Holandii, Hiszpanii, Niemiec, Francji, Włoch, Finlandii, Estonii, Łotwy i Brazylii.

Dodaj artykuł do: