„Rewers” został uznany za najlepszy film roku. Grającą w tym filmie Agatę Buzek uhonorowano Orłem 2010 dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej, a Annę Polony uznano najlepszą aktorką drugoplanową. „Rewers” otrzymał ponadto nagrody w kategoriach najlepszy scenariusz (Andrzej Bart), najlepsza muzyka (Włodek Pawlik), najlepsze kostiumy i najlepsza scenografia. Natomiast Borys Lankosz został uznany za Odkrycie Roku.   

Orła dla najlepszego aktora pierwszoplanowego otrzymał Borys Szyc występujący w filmie „Wojna polsko-ruska” w reżyserii Xawerego Żuławskiego. Najlepszym aktorem drugoplanowym został Janusz Gajos, którego można oglądać w filmie „Mniejsze zło”.

Nagrodę dla najlepszego reżysera otrzymał Wojciech Smarzowski za film „Dom zły”. Obraz ten uhonorowany został też Nagrodą Publiczności.

Orła za Osiągnięcia Życia przyznano Jerzemu Stefanowi Stawińskiemu, który jest autorem scenariuszy m.in. do filmów „Kanał”, „Zezowate szczęście” i „Eroica”.

Film „Rewers” Borysa Lankosza – zdobywca głównej nagrody na tegorocznym Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni – oparty jest na scenariuszu Andrzeja Barta.

Bart przemienił następnie własny scenariusz w powieść, którą szybko i dobrze się czyta. Także jako e-book w formacie epub i pdf.

Akcja „Rewersu” rozgrywa się na początku lat 50. XX wieku i współcześnie. Główną bohaterką jest Sabina, w latach 50. redaktorka w wydawnictwie literackim. Widzimy też Sabinę na początku XXI wieku – to dystyngowana starsza pani, która oczekuje na przylot syna ze Stanów. Ale przeszłość jest w powieści Barta ważniejsza. Niespełna trzydziestoletnia Sabina, mieszkająca w Warszawie z matką i babcią, nie ma jeszcze męża, a czas ucieka. Podobają jej się dyrektor wydawnictwa i poeta, którego wiersze przygotowuje do druku, także matka podsyła jej kolejnego kandydata na męża. Kobieta nie może się jednak zdecydować, aż do chwili gdy w jej życiu pojawi się czarujący i wyjątkowo przystojny Bronisław. Sytuacja, w jakiej znajdzie Sabina, okaże się wyjątkowo trudna… 

Już po tym wprowadzeniu widać, że w porównaniu z poprzednią powieścią Barta, świetną „Fabryką muchołapek” o łódzkim getcie, ciężar gatunkowy „Rewersu” jest lżejszy. Nową książkę autora „Don Juan raz jeszcze” można nazwać powieścią obyczajową, z elementami tragedii i kryminału. Do tego dołóżmy specyficzne poczucie humoru autora, chwilami bliskie czarnemu humorowi Rolanda Topora. Łatwo się też zorientować, że Andrzej Bart lubi swoje trzy bohaterki i ta sympatia udziela się czytelnikowi. Do tego stopnia, że jesteśmy im w stanie wiele wybaczyć.

Powieść „Rewers” ukaże się nakładem wydawnictwa W.A.B. 10 listopada 2009. Akcja książki rozgrywa się w Warszawie w latach 50. XX wieku, a głównymi bohaterkami są córka, matka i babka. W odróżnieniu od poprzedniej powieści Barta „Fabryka muchołapek”, „Rewers” jest pogodną opowieścią, choć nie brak w niej czarnego humoru.

Debiutancki film Lankosza, ze scenariuszem Andrzeja Barta, zdobył główną nagrodę festiwalu Złote Lwy – Grand Prix dla najlepszego filmu, a także nagrody: za najlepszą pierwszoplanową rolę kobiecą (Agata Buzek), najlepszą drugoplanową rolę męską (Marcin Dorociński), najlepsze zdjęcia (Marcin Koszałka), najlepszą muzykę (Włodzimierz Pawlik) i najlepszą charakteryzację (Mirosława Wojtczak, Ludmiła Krawczyk, Waldemar Pokromski).

Dodatkowo „Rewers” został uhonorowany nagrodą dziennikarzy, nagrodą kin studyjnych, nagrodą Dyskusyjnych Klubów Filmowych, nagrodą organizatorów festiwali i przeglądów polskich filmów za granicą oraz nagrodą publiczności Multikina.

 Na ekrany polskich kin film Lankosza wejdzie 20 listopada 2009.

Izraelskie wydawnictwo Kinneret-Zmora zakupiło prawa do książki Andrzeja Barta „Fabryka muchołapek”. Niebawem powieść ukaże się również w Niemczech (wyd. Schoffling), Rosji (wyd. Mosty Kultury | Gesharim) oraz Czechach.

Z kolei izraelski wydawca Hakubbutz Hameuchad Sifriat Poalim zakupił prawa do hebrajskiego wydania „Listów miłości” Marii Nurowskiej. Książka ukazała się już w Niemczech, Szwecji, Holandii, Francji i na Węgrzech.

Andrzej Bart, autor m.in. powieści „Rien ne va plus”, „Pociąg do podróży” i „Don Juan raz jeszcze”, przypomina trochę Thomasa Pynchona: podobnie jak amerykański pisarz ściśle chroni swoją prywatność. O Barcie wiadomo, że urodził się w 1951 r., a poza pisaniem zajmuje się także kręceniem filmów dokumentalnych. Pozwala zamieszczać swoje fotografie na okładkach książek. I to właściwie wszystko.

Fabułę jego powieści „Fabryka muchołapek” wypełnia proces sądowy, gdzie oskarżonym jest Chaim Rumkowski, zarządca łódzkiego getta w czasie niemieckiej okupacji, zaś obrońcą, prokuratorem i świadkami mieszkańcy getta, którzy w większości nie przeżyli wojny. Zeznają też Janusz Korczak i amerykańska pisarka Hannah Arendt. Można rzec: sąd ostateczny. Relację z niego zdaje nam pisarz, w którym możemy rozpoznać samego Barta, a który pracuje na zamówienie kogoś przypominającego diabła. Jednocześnie pisarz poznaje na procesie Dorę, piękną Żydówkę z Pragi, przywiezioną do getta razem z siostrami Kafki, i wspólnie z nią zwiedza współczesną Łódź, szczególnie miejsca, w których znajdowało się getto.

Oczywiście, najważniejsze w tym wszystkim jest osądzenie oskarżonego. Rumkowski to postać więcej niż kontrowersyjna. Przed wojną agent ubezpieczeniowy i dyrektor sierocińca, syjonista, w czasie wojny szef łódzkiego Judenratu, który upajał się daną od Niemców władzą nad mieszkańcami getta. To on ustalił z Niemcami, żeby odebrać rodzicom dzieci poniżej dziesięciu lat i wysłać je do gazu, po to – jak argumentował – by ocalić pozostałych. Ale przy swoim prostactwie i despotyczności, Rumkowski potrafił dobrze zrządzać gettem, dać ludziom pracę, a dla żydowskich dzieci zorganizować w getcie szkoły – rzecz nie do pomyślenia poza murami.

Przejmująca powieść Barta – poprzez swoją konstrukcję, mieszanie świata minionego z teraźniejszością, przywołaniem Szekspirowskich tragedii – jest przecież nowym spojrzeniem na martyrologię Żydów. O „Fabryce muchołapek” niełatwo będzie zapomnieć.
Grzegorz Kozera